Liczba koordynacyjna

Liczba koordynacyjna. Wiązania

Metale zdolne do tworzenia kompleksów wykazują przede wszystkim liczbę koordynacyjną 6 lub 4. Liczba koordynacyjna 6 wiąże się z przestrzenną strukturą oktaedru (ośmiościanu). W układzie takim powstaje (wskutek hybrydyzacji orbitalów typu d2sp3) sześć równocennych wiązań pomiędzy atomem centralnym w środku oktaedru i sześcioma atomami ligandowymi znajdującymi się w narożach. Kompleksom z liczbą koordynacyjną 4 odpowiadają dwie struktury. W jednej (rys. lOb) atomy ligandowe umieszczone są w płaszczyźnie, w drugiej (rys. lOc) ? w narożach tetraedru (czworościanu). Struktura płaska jest typowa dla większości kompleksów platyny, palladu, niklu i miedzi. Struktura tetraedryczna występuje w kompleksach berylu, boru, cynku i kadmu. Prototypem układu tetraedrycznego są związki węgla. Cztery równocenne wiązania w strukturze płaskiej i tetraedrycznej są wynikiem hybrydyzacji typu dsp2 względnie sp3. Inne liczby koordynacyjne metali, jak 2, 3, 5, 8, występują stosunkowo rzadko. Z liczbą koordynacyjną 2 znane są kompleksy srebra (np. [Ag(NH3)2]+, [AgCl2]-), miedzi(I) i złota(I). Liczba koordynacyjna 8 występuje w kompleksach niektórych cięższych metali, jak wolfram, osm, tor, uran. O liczbie koordynacyjnej metalu decydują trzy ... czytaj dalej